Colin
Verhaal
Foto's
Gastenboek
© 2007 | FamilieMolema | Muntendam
Op 21 december 1997 is Dineke uitgerekent. Die dag schopt hun kindje nog vrolijk in de buik. ’s Nachts wordt Dineke wakker van weeën, maar in het verloop van de nacht wordt alles rustig in haar buik. Zo rustig dat Dineke en Fouchienus, na het middageten, besluiten om hun verloskundige Tom te bellen. Deze hoort de ongerustheid in hun stem en Dineke en Fouchienus mogen direct komen. Bij de verloskundige gaat direct de doptone erop, maar waar de dinsdag daarvoor een hartje klopte was er nu alleen maar stilte. Tom stuurt hen direct door naar het ziekenhuis. De volgende ochtend zal Dineke ingeleid worden om geboorte te geven aan haar overleden zoon Colin.

Het moment dat we na een morgen ongerustheid hoorden dat Colin was overleden, kon ik alleen maar denken: nee, dit kan ons geen tweede keer overkomen. De volgende gedachte was; hoe gaan we dit nu aan Lisette vertellen. Ze was al zo ontzettend zenuwachtig en nu moesten we voor de tweede keer gaan vertellen dat haar broertje dood was.
Lisette wilde graag een plek om haar broertje te bezoeken Wij hebben onze Colin begraven op de begraafplaats hier in het dorp. De beslissing daar over was niet zo erg moeilijk, enkele maanden voordien hadden we met Lisette een gesprekje gehad over begraven en cremeren i.v.m. het overlijden van haar vader. Lisette wilde toen eigenlijk niks van cremeren weten. Na het overlijden van Colin was de beslissing tot begraven snel genomen, zodat ons meiske een plekje had waar haar broertje was. Achteraf ben ik ook zelf heel erg blij met dat plekje. Dat we even naar Colin kunnen gaan. Wanneer ik nu op die eerste dagen terug kijk van beslissingen over de uitvaart heb ik er nog steeds een goed gevoel over. Mede doordat ik echt alles heel bewust heb proberen te doen. Na het overlijden van Hank en mijn moeder wist ik zo heel goed dat het allemaal in een keer goed moet. En dat is gelukkig gelukt.

Ik wilde niet op deze manier de periode van ‘kinderen krijgen’ afsluiten In eerste instantie had Fouchienus direct na de geboorte van Colin een reactie van nooit meer. Terwijl ik daar bij al het gevoel had, dat ik zo de periode van kinderen krijgen niet af wilde sluiten. Na een paar dagen was dat nooit meer gevoel bij Fouchienus ook weg en wilden we beide nog wel een kindje. Fouchienus hield in eerste instantie nog wel zijn bedenkingen bij hoe het lichamelijk voor mij zou zijn
We kregen mede i.v.m. met mijn bekken het advies om toch wel even te wachten Dat hebben we dan ook negen maanden gedaan, toen was ik er geestelijk weer aan toe om het nog eens te proberen. Lichamelijk misschien nog niet helemaal, maar ik had het gevoel dat nog langer uitstellen me alleen maar angstiger zou maken voor een volgende keer.

Justin
Nadat we hadden besloten om weer met de pil te stoppen was ik uiteindelijk vrij snel weer zwanger (begonnen in september, een positieve test in december). De hele zwangerschap was een angstige tijd. Soms meer (de allereerste weken, rond de 16e week toen onze eerste zwangerschap misging, en de laatste weken toen Justin hetzelfde extreme groeipatroon als Colin ging vertonen) en soms minder. In de tijd na de 16e week heb ik me zelf af en toe echt gedwongen om een beetje te genieten. Ik kwam voor mijn bekken vanaf de 4de maand op bed te liggen, wat natuurlijk alle ruimte gaf om te piekeren, maar ik ben op dat bed ook bewust begonnen met het borduren van een wandkleed voor dit kindje. Om zelf toch vertrouwen te krijgen in de zwangerschap en de goede afloop. De laatste weken waren superzenuwslopend. Ik werd zo bang voor een gewone bevalling en was uiteindelijk opgelucht dat Justin te groot werd om gewoon geboren te worden. De keizersnee op 6 augustus kon ik amper afwachten. De laatste week erg bang dat ik toch nog spontaan zou beginnen. Gelukkig niet en via die keizersnee kwam Justin luid schreeuwend ter wereld.

Ik ben blij met al mijn kindertjes. De twee die nu hier bij ons zijn hebben recht op een gezonde moeder.
Geen blote voetjes
in het gras".


Verhalen van ouders van
overleden kinderen.

Uitgegeven door
Gopher Publishers,
www.gopher.nl
i.s.m. Stichting Lieve Engeltjes,
www.lieve-engeltjes.nl
ENGLISH